Sinema Haberleri

Shiva Baby

Shiva Baby, Sinema ve dizi takipçileri için Shiva Baby konusunu ele aldık.. Yazımızda Shiva Baby ile alakalı tüm ayrıntı kısmı siz değerli okurlarımıza anlatmaya çalıştık.

Shiva Baby

Shiva Baby, seyircisini dar duvarları olan bir evin içerisine sıkıştırıp 78 dakika boyunca cevaplamaktan köşe bucak kaçtığı sorularla yılmadan kovalıyor. Cinsel yönelimine, bedeninin görünümüne ve çok daha yükseksına yerli yersiz karışan, sürekli olarak eleştiren bir ev dolusu insanla, aile büyükleriyle uğraşan Danielle’in daraldığı her anı hissediyor, onunla birlikte kaçacak bir delik arıyoruz. Tuhaflıklar ve hastalık verici anlarla yaşayan kara komedisinden güç bulan Shiva Baby, aslında çok da olağanüstü olmayan hikâyesini bir çok değişik karakter içinde geçen etkileyici ve seri paslaşmalarla parlatıyor. Emma Seligman’ın hem konusunu kaleme aldığı hem de yönettiği film, açılışını seks işçiliği yapan Danielle (Rachel Sennott)’in randevularından biriyle yapıyor. Kısa zaman zarfında bu randevunun aslında Danielle’in çevresine ne kadar yakın olduğunu, bunun üzerine bir de yaşamını öğreniyoruz ve tıpkı Danielle’in üzerinde olduğu gibi seyirci olarak bizlerin de üzerindeki stres git gide daha da artıyor. Tek mekânda geçen film, ortaya bir çok değişik çatışma, çarpık ilişki örneği atarak o mekânı hem ana karakter hem de seyirci için dar ediyor ve bizleri adeta git gide daralan bir çemberin içerisine atıyor. Shiva Baby: Hızlı Bir Kabus Treni Emma Seligman’ın aynı isimli kısa filminden uyarladığı Shiva Baby’de Danielle, para karşılığında cinsel ilişkiye girdiği Max (Danny Deferrari)’in evlilik yaşamı, dış görünüşüne sürekli olarak olarak karışan aile büyükleri ve hatta geçmişte Maya (Molly Gordon) ile yaşadığı fakat bir biçimde sürüncemede kalan ilişki gibi yüzleşmekten, yüz yüze gelmekten kaçındığı her şeyle baş başa kalıyor ve kendisine bir türlü kaçacak yer bulamıyor. Film, seyirciye Danielle’in içinin daraldığı her anı, üzerinde var olan ve sürekli olarak olarak artmaya devam eden baskıyı tüm klostrofobisiyle aktarıyor. Taziye evinde rastlantı sonucu karşı karşıya geldiğı Max, onun eşi Kim (Dianna Argon) ve ailesi, Danielle’in hiç susmak bilmeyen anne babası ve aile çevresi, eski aşkı Maya ile Danielle için kişisel bir cehennem hâline geliyor ve bu cehennemin ısısı 78 dakika boyunca git gide artıyor. Bu zaman zarfında hikâye, kaçınılan tüm gerçekleri bir bir ortaya seren bu istenmeyen karşılaşmaları tüm gerilimiyle yansıtırken kara mizahını korumayı da ihmal etmiyor. Böylelikle Danielle’in köşe bucak kaçtığı her şeyin peşinden sürüklenirken hikâye her ne kadar bi hayli basit bir denklem üzerine kurulmuş olsa da filmden uzaklaşmıyoruz. Filmin aldığı her dönüş, her ters köşe tahmin edilebilir aslında. Lakin merkezinde daima Danielle’in yer alması, onunla kurulan bağın gücü, kamera hareketleri, müzikleri, kurgusu, sinematografisi, işlerin Danielle için git gide daha da kötüye gidiyor olması ve hadiselerin bir kargaşa hâlinde gerçekleşmesi hem hadiselerin ritmini sırtlanıyor hem de filmi olağanüstü kılıyor. Kağıt üzerinde küçücük bir alana seks işçisi bir genç kadını, onun görüştüğü adamı, aynı adamın eşini ve çocuğunu, seks işçisi genç kadının soru sormaktan ve eleştirmekten yılmayan ailesi ile geçmişte yaşadığı, eşcinsel bir ilişki olduğu için aileler aracılığıyla hoş karşılanmayan aşkını sığdıran film, hâlihazırda zaten bir felaketin haberciliğini yapıyor. Lakin bu bir araya getirilmemesi gereken karakterlerin tümünü aynı eve sığdırırken yaşanan karşılaşmaları, bu karşılaşmalardan doğan stresi öyle bir konu alıyor ki en sonunda kabuslardan ve yalnızca kabuslardan bir araya gelen bir hız treni hâline dönüşüyor. Elbette bu süreç içinde tahmin edilebilir dönüşlere ve klişelere yer veriyor fakat buna karşın sürükleyiciliğini kaybetmiyor. Hatta film bittiğinde seyircisini Molly ve Danielle içinde yaşananlar,…
Shiva Baby
Shiva Baby
2021-06-21
Zeynep Pınar Uçar

Yazar Puanı

PUAN – 70%

70

70%

Tuhaflıklar ve hastalık verici anlarla yaşayan kara komedisinden güç bulan Shiva Baby, aslında çok da olağanüstü olmayan hikâyesini bir çok değişik karakter içinde geçen etkileyici ve seri paslaşmalarla parlatıyor.

Kullanıcı Puanları: İlk sen puanla!

70

Shiva Baby, seyircisini dar duvarları olan bir evin içerisine sıkıştırıp 78 dakika boyunca cevaplamaktan köşe bucak kaçtığı sorularla yılmadan kovalıyor. Cinsel yönelimine, bedeninin görünümüne ve çok daha yükseksına yerli yersiz karışan, sürekli olarak eleştiren bir ev dolusu insanla, aile büyükleriyle uğraşan Danielle’in daraldığı her anı hissediyor, onunla birlikte kaçacak bir delik arıyoruz. Tuhaflıklar ve hastalık verici anlarla yaşayan kara komedisinden güç bulan Shiva Baby, aslında çok da olağanüstü olmayan hikâyesini bir çok değişik karakter içinde geçen etkileyici ve seri paslaşmalarla parlatıyor.

Emma Seligman’ın hem konusunu kaleme aldığı hem de yönettiği film, açılışını seks işçiliği yapan Danielle (Rachel Sennott)’in randevularından biriyle yapıyor. Kısa zaman zarfında bu randevunun aslında Danielle’in çevresine ne kadar yakın olduğunu, bunun üzerine bir de yaşamını öğreniyoruz ve tıpkı Danielle’in üzerinde olduğu gibi seyirci olarak bizlerin de üzerindeki stres git gide daha da artıyor. Tek mekânda geçen film, ortaya bir çok değişik çatışma, çarpık ilişki örneği atarak o mekânı hem ana karakter hem de seyirci için dar ediyor ve bizleri adeta git gide daralan bir çemberin içerisine atıyor.

Shiva Baby: Hızlı Bir Kabus Treni

Emma Seligman’ın aynı isimli kısa filminden uyarladığı Shiva Baby’de Danielle, para karşılığında cinsel ilişkiye girdiği Max (Danny Deferrari)’in evlilik yaşamı, dış görünüşüne sürekli olarak olarak karışan aile büyükleri ve hatta geçmişte Maya (Molly Gordon) ile yaşadığı fakat bir biçimde sürüncemede kalan ilişki gibi yüzleşmekten, yüz yüze gelmekten kaçındığı her şeyle baş başa kalıyor ve kendisine bir türlü kaçacak yer bulamıyor. Film, seyirciye Danielle’in içinin daraldığı her anı, üzerinde var olan ve sürekli olarak olarak artmaya devam eden baskıyı tüm klostrofobisiyle aktarıyor. Taziye evinde rastlantı sonucu karşı karşıya geldiğı Max, onun eşi Kim (Dianna Argon) ve ailesi, Danielle’in hiç susmak bilmeyen anne babası ve aile çevresi, eski aşkı Maya ile Danielle için kişisel bir cehennem hâline geliyor ve bu cehennemin ısısı 78 dakika boyunca git gide artıyor. Bu zaman zarfında hikâye, kaçınılan tüm gerçekleri bir bir ortaya seren bu istenmeyen karşılaşmaları tüm gerilimiyle yansıtırken kara mizahını korumayı da ihmal etmiyor. Böylelikle Danielle’in köşe bucak kaçtığı her şeyin peşinden sürüklenirken hikâye her ne kadar bi hayli basit bir denklem üzerine kurulmuş olsa da filmden uzaklaşmıyoruz.

Filmin aldığı her dönüş, her ters köşe tahmin edilebilir aslında. Lakin merkezinde daima Danielle’in yer alması, onunla kurulan bağın gücü, kamera hareketleri, müzikleri, kurgusu, sinematografisi, işlerin Danielle için git gide daha da kötüye gidiyor olması ve hadiselerin bir kargaşa hâlinde gerçekleşmesi hem hadiselerin ritmini sırtlanıyor hem de filmi olağanüstü kılıyor. Kağıt üzerinde küçücük bir alana seks işçisi bir genç kadını, onun görüştüğü adamı, aynı adamın eşini ve çocuğunu, seks işçisi genç kadının soru sormaktan ve eleştirmekten yılmayan ailesi ile geçmişte yaşadığı, eşcinsel bir ilişki olduğu için aileler aracılığıyla hoş karşılanmayan aşkını sığdıran film, hâlihazırda zaten bir felaketin haberciliğini yapıyor. Lakin bu bir araya getirilmemesi gereken karakterlerin tümünü aynı eve sığdırırken yaşanan karşılaşmaları, bu karşılaşmalardan doğan stresi öyle bir konu alıyor ki en sonunda kabuslardan ve yalnızca kabuslardan bir araya gelen bir hız treni hâline dönüşüyor. Elbette bu süreç içinde tahmin edilebilir dönüşlere ve klişelere yer veriyor fakat buna karşın sürükleyiciliğini kaybetmiyor. Hatta film bittiğinde seyircisini Molly ve Danielle içinde yaşananlar, Max ve Kim’in ilişkisi, Danielle ile annesi içindeki ilişki gibi hikâyeye dair birden fazla şey ile ilgili daha fazla şey öğrenmek ister hâlde bırakıyor.

Seligman’ın ilk uzun soluklu filmi Shiva Baby, bir araya gelmemesi gereken bireylerin bir anda, plansızca buluşmasından doğan boğucu stresi ve baskıyı kaçılması olabilecek olmayan bir hız trenine dönüştürüyor. Başta Danielle ile kurulan kuvvetli bağ olmak üzere gerek yönetmenlik anlamında gerekse kurgusal anlamda yapılan tercihler aracılığıyla sınırlı kalabilecek yapıdaki hikâye tek başına bir deneyime dönüşüyor.

Bir cevap yazın

Başa dön tuşu